foto01 foto02 foto04 foto06 foto08 foto09 foto10 foto11 foto12 foto13 foto14 foto15 foto16
Wydrukuj stronę Poleć znajomemu
x

Zapraszam do obejrzenia strony Historia - Informacje ogólne - Powiat - Powiat Poddębicki.

 

Pobierz PDF

Historia

 

Z dziejów Powiatu

Jak powstawały Powiaty...

     Historyczne początki powiatu rozpoczęły się od zaistnienia urzędu "starosty". Pojawił się on na przełomie XIV i XV w. Pierwszym władcą, który wprowadził starostów był król Wacław II Czeski. Starostów mianował także Władysław Łokietek.
W wieku XIV starostowie zaczęli wysuwać się na czoło urzędów. Fakt ten spowodował, że urzędy wojewodów i kasztelanów stawały się honorowymi urzędami ziemskimi pozbawionymi realnej władzy.
     Miejsce kasztelanii w II połowie XV wieku zajmowały powiaty. Ich narodziny związane były z wymiarem sprawiedliwości i organizacją sądów ziemskich, które tworzyły okręgi sądowe. Początkowo właśnie okręg sądu ziemskiego nazywano powiatem. Stolicą powiatu było miejsce, gdzie mieścił się powiat i urzędował starosta.
Stopniowo dokonał się podział terytorialny Polski na województwa, ziemie i powiaty. Słowo "powiat" pochodziło od "wiatać", czyli wiecować. Sąd ziemski najczęściej występował w formie sądu odbywanego na feudalnym wiecu, by prawo i jego stosowanie utrwaliło się w pamięci mieszkańców królestwa. Z czasem starostowie zaczęli przejmować funkcje sądownicze i tworzyć własne okręgi sądowe. Mogły one obejmować jeden, dwa, a nawet trzy okręgi sądowe ziemskie. Pamiętać trzeba, że starostowie, zwani "ramionami królewskimi", posiadali realną władzę administracyjną. W ten sposób powiaty zaczęły upodabniać się do jednostek podziału administracyjnego.

Powiaty pod zaborami

    Satka powiatów ukształtowała w XV w. i bez większych zmian przetrwała do roku 1795, tj. do III rozbioru Polski.
    W Księstwie Warszawskim, które powstało w okresie dominacji Napoleona I w Europie, podział terytorialny nawiązywał do wzorów francuskich. Właśnie w Księstwie Warszawskim wprowadzono po raz pierwszy na ziemiach polskich jednolite i nowoczesne pojęcie administracji. Najwyższą jednostką podziału terytorialnego były departamenty. Dekretem księcia warszawskiego, zarazem króla saskiego Fryderyka Augusta z 19 grudnia 1807 roku podzielono księstwo na 60 powiatów, których liczba, po przyłączeniu Galicji Zachodniej wzrosła do 100. Na czele powiatów stali prefekci, którzy byli mianowani przez księcia i decydowali jednoosobowo o wszystkich sprawach administracyjnych, z wyłączeniem sporów o kompetencje.
    Upadek Księstwa Warszawskiego po kongresie wiedeńskim spowodował, iż utworzone pod berłem cara Królestwo Polskie było kontynuacją okresu poprzedniego. Utworzono 8 województw i 77 powiatów oraz szczebel pośredni, tzw. obwody, których było zwykle 4 w województwie.
    Po klęsce powstania listopadowego województwa przemianowano w gubernie z gubernatorami na czele, a obwody na wzór rosyjski na powiaty. Dalsza rusyfikacja administracji nastąpiła po upadku powstania styczniowego. W 1864 roku powołano z ziem królestwa generał – gubernatorstwa. Gubernie, jak poprzednio, dzieliły się na powiaty.
     W zaborze pruskim również istniały powiaty. Wieloszczeblowa struktura organizacyjna dzieliła się tu na prowincje, rejencje i powiaty, na czele których stali landraci (dzisiejsi starostowie).
    Wiek XIX przyniósł podział powiatów na ziemskie i grodzkie. Inaczej przedstawiała się struktura administracyjna zaboru austriackiego. Ziemie polskie tego zaboru utworzyły prowincję galicyjską z gubernatorem na czele, zastąpionym później namiestnikiem. Galicja została podzielona na 6 wielkich cyrkułów i 59 dystryktów. Na czele cyrkułów stali starostowie, którzy w całości sprawowali władzę cywilną, wojskową, handlową, skarbową i polityczną.
    Należy podkreślić, że na gminnym szczeblu administracyjnym Galicja uzyskała nieporównywalną z innymi zaborami autonomię.

Powiat w II Rzeczypospolitej

    Po odzyskaniu niepodległości powiaty były podstawowymi jednostkami podziału terytorialnego, gdyż województwa utworzono później. Na czele powiatów stali starostowie, którzy podlegali bezpośrednio tymczasowemu naczelnikowi państwa Józefowi Piłsudskiemu.
    Demokratyczne zasady organizacji i funkcjonowania samorządu powiatowego po 1918 roku regulowały liczne akty prawne. Według nich powiat realizował zadania własne i zlecone. Do zadań własnych należało zarządzanie własnym majątkiem, budowa i utrzymanie dróg, rozwój rolnictwa, handlu i przemysłu oraz ochrona zdrowia. Do spraw zlecanych należały: nadzór nad gospodarką gmin wiejskich i miejskich wydzielonych z powiatowych związków samorządowych.
    Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 17 marca 1921 roku głosiła, że "dla celów administracyjnych Państwo Polskie podzielone będzie w drodze ustawodawczej na województwa, powiaty i gminy miejskie i wiejskie, które będą jednostkami samorządu terytorialnego".
    W praktyce powiat samorządowy wyposażony w osobowość prawną sprawnie funkcjonuje dopiero po reformie ustroju samorządu terytorialnego w 1933 roku (ustawa z 23 marca 1933 roku o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorialnego (Dz. U. RP Nr 33, poz. 294).
    Stojący na czele powiatu starosta był mianowany przez ministra spraw wewnętrznych, a jego głównym obowiązkiem było zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego.
    Struktura powiatów ustabilizowała się w 1928 roku. Istniało wtedy 266 powiatów w ramach 16 województw. Województwo łódzkie liczyło 13 powiatów.
   Słabością pierwszych 10 lat niepodległości był brak jednolitych przepisów, które regulowały status prawny powiatów. Dopiero w 1928 roku rozporządzenie prezydenta z dnia 19 stycznia 1928 roku o reorganizacji i zakresie działania władz administracji ogólnej przewidziało dwa szczeble administracji terenowej: województwa i powiaty. Powiaty podzielono na powiaty ziemskie i powiaty grodzkie, które mogły utworzyć jedynie te miasta, które liczyły minimum 75.000 mieszkańców. 
    Starostę mianował minister spraw wewnętrznych. Z jednej strony Starosta był najniżej usytuowanym organem administracji rządowej, z drugiej strony najwyższym rangą organem samorządu terytorialnego.
    Według stanu na dzień 1 kwietnia 1939 roku w Polsce istniały 264 powiaty, w tym 23 miejskie. W województwie łódzkim było ich 15.

Powiat po II wojnie światowej

     Podział administracyjny państwa okresu międzywojennego utrzymał się w ogólnych zarysach do roku 1950. Pierwszym dla okresu powojennego aktem prawnym (1944 – 1950) ustalającym organizację i zadania rad narodowych był ich niepublikowany tymczasowy statut przyjęty uchwałą KRN z 1 stycznia 1944 roku. Nadała ona radom charakter tymczasowy podziemnych organów władzy narodu oraz tymczasowej, politycznej reprezentacji narodu.
    Drugi akt prawny, dekret PKWN z 21 sierpnia 1944 roku o trybie powołania władz administracji ogólnej I i II instancji ustanowił organy wykonawcze w postaci urzędów wojewódzkich z wojewodami oraz starostwa powiatowe ze starostami jako ich kierownikami.
    Dla okresu lat 1950 – 1958 wydana 20 marca 1950 roku ustawa o terenowych organach władzy powiatowej (Dz. U. Nr 14, poz. 130) zrywa z dotychczasową koncepcją ustrojową organów terenowych, opartą w znacznej mierze na wzorach przedwojennych i wprowadza zasadnicze zmiany w organizacji i funkcjonowaniu rad i ich organów. Wzorem Związku Radzieckiego ujednolica ona system organów władzy administracyjnej w terenie, umożliwiając pełnię władzy partyjnej.
Kolejne ustawy o radach narodowych, np. ustawa z 25 stycznia 1958 roku wydana po okresie przemian politycznych, ustawa z 25 lipca 1963 roku ostrożnie poszerzały zadania rad narodowych, wzmacniały pozycję rady, radnego oraz komisji.
    Dla okresu 1972 – 1975 całość reorganizacji jednostek samorządu terytorialnego opierała się na jednej myśli strategicznej, konsekwentnie realizowanej w trzech etapach. Jej treścią było scentralizowanie państwa w ramach głoszonej powszechnie idei decentralizacji. Poza częścią środowiska naukowego nikt wtedy nie rozumiał, co się dzieje.

Historia Powiatu Poddębickiego

    Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 listopada 1955 roku powołano do życia Powiat Poddębicki z siedzibą Powiatowej Rady Narodowej w Poddębicach. W skład nowoutworzonego powiatu poddębickiego w województwie łódzkim weszło 29 gromad:
1. z powiatu łęczyckiego 10 gromad,
2. z powiatu sieradzkiego – 6 gromad,
3. z powiatu tureckiego położonego dotychczas w województwie poznańskim 13 gromad.

   Nowy powiat obejmował powierzchnię 877 km², liczył 51,6 tys. mieszkańców z czego ludność miasta (Poddębice, Uniejów) stanowiła 12,8% przy średniej dla województwa 28%.
   Powiat Poddębicki przejął obszary bardzo zaniedbane pod względem gospodarczym. Drogi utwardzone stanowiły 7% ogólnej ilości dróg lokalnych. Ponad 1/3 izb lekcyjnych znajdowała się w budynkach prywatnych często nieodpowiednich do celów dydaktycznych. Na ponad 50 tys. mieszkańców powiatu było tylko 4 lekarzy medycyny, 2 fleczerów, 3 lekarzy stomatologów i 2 techników dentystycznych. Powiat posiadał charakter typowo rolniczy z przewagą upraw żyta i ziemniaków. Użytki rolne zajmowały 76,5%, zaś na lasy przypadało 1,8% ogólnej powierzchni. Chociaż w latach 1956-1957 na terenie powiatu wybudowano 510 budynków mieszkalnych, 430 budynków na pomieszczenia dla inwentarza żywego i 271 stodół, to na istniejące w powiecie (1958 rok) 2 087 gospodarstw, tylko 914 posiadało kompletne zabudowania, co stanowiło 43% ogółu. W pozostałych gospodarstwach brak było 388 budynków mieszkalnych, 592 budynków inwentarskich i 565 stodół.
Najgorsza sytuacja pod tym względem istniała na terenach włączonych do powiatu poddębickiego z powiatu sieradzkiego. Na terenach, które pierwotnie wchodziły w skład powiatu łęczyckiego niekompletnie zabudowane gospodarstwa stanowiły tylko 20%, zaś tureckiego 22% ogółu gospodarstw.
Poddębice i Uniejów pod względem infrastruktury technicznej i ogólnego zagospodarowania należały do miast poważnie zaniedbanych. Zniszczenia wojenne oraz ogólny upadek gospodarczy po wojnie, miały znaczący wpływ na stan gospodarki komunalnej.
    Poddębice po wyzwoleniu posiadały 430 budynków, do 1956 roku tylko część ulic posiadała nawierzchnię utwardzoną brukiem. Nie było wodociągów i kanalizacji. W Uniejowie po wyzwoleniu pozostało 300 budynków, wybudowano 27 domów mieszkalnych, 11 stodół, 24 zabudowania gospodarcze.
Miasto przyjęło 17 budynków, w których przed wojną zamieszkiwała ludność żydowska lub niemiecka. Blisko 30% domów wymagało remontu lub rozbiórki. Brak było wodociągów i kanalizacji, a 14% budynków nie posiadało elektryczności. W 1965 roku w Uniejowie było 15 ulic i rynek o łącznej długości 20,2 km. Ulice główne wraz z rynkiem pokrywał bruk, a drogi wylotowe tłuczeń.
     W dniu 1 lipca 1968 roku nastąpiła w powiecie poddębickim korekta podziału administracyjnego. Nastąpiło zmniejszenie ilości gromad poprzez ich łączenie. W latach 70-tych utworzono gminy, jako jednostki podstawowego podziału administracyjnego kraju. W powiecie poddębickim powstaje ich siedem: Dalików, Niewiesz, Pęczniew, Poddębice, Uniejów, Wartkowice i Zadzim.
     Średnio gmina w Poddębicach liczyła około 29 sołectw, 12.400 ha powierzchni ogólnej, 9.800 ha użytków rolnych i 1.700 gospodarstw rolnych.
Powołanie urzędów gminnych wpłynęło na oszczędność czasu mieszkańców wsi, gdyż nie musieli oni z wieloma sprawami jeździć do powiatu. Rozpatrywali je odpowiednio przeszkoleni naczelnicy i sekretarze gmin.
Powiat Poddębicki z punktu widzenia gospodarczego startował niemal z punktu zerowego.
     Powstanie powiatu otwierało szerokie perspektywy rozwoju. Już w ciągu dwu pierwszych lat istnienia można było poszczycić się poważnymi osiągnięciami w różnych dziedzinach gospodarki. Wybudowano 2 szkoły o 11 izbach lekcyjnych i 4 mieszkaniach dla nauczycieli (w Pęczniewie i Brodni) oraz rozpoczęto budowę dalszych (Uniejowie i Bałdrzychowie). Ukończenie budowy szkoły w Bałdrzychowie przewidziano na 1958 r. a w Uniejowie na rok 1959. W 1958 roku zaplanowano rozpoczęcie budowy szkół w Budzynku i Drwalewie oraz rozbudowę szkoły w Poddębicach. W szkołach tych ma być 21 izb lekcyjnych i 6 mieszkań dla nauczycieli.

Na zdjęciu: Uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego w 1959 roku. W tle nowo budowane skrzydło Szkoły Podstawowej w Poddębicach.

     W zakresie gospodarki drogowej wybudowano 6 km dróg o nawierzchni twardej i około 19 km dróg gruntowych ulepszono żużlem i żwirem.
     W Poddębicach wybudowano blok mieszkalny, w którym otrzymało mieszkania 18 rodzin oraz rozpoczęto budowę drugiego, który został ukończony w I półroczu 1958 roku W roku tym Poddębice i Uniejów otrzymały jeszcze po jednym bloku mieszkalnym tej samej wielkości.
     Niewątpliwym osiągnięciem był wzrost opieki weterynaryjnej. W 1957 roku oddana została do użytku nowoczesna na te czasy lecznica weterynaryjna w Poddębicach.
    W tym samym roku uruchomiono stację pogotowia ratunkowego, otwarto przychodnię przeciwgruźliczą, utworzono Poddębickie Przedsiębiorstwo Przemysłu Terenowego. W 1958 roku w powiecie poddębickim pracowało 10 lekarzy medycyny, 9 felczerów, 7 stomatologów i 1 technik dentystyczny. Władze powiatowe podjęły starania, aby zapewnić mieszkańcom powiatu opiekę szpitalną. Starania te dały pozytywne wyniki i już w 1958 r. rozpoczęta została wysiłkiem społecznym budowa izby chorych w Poddębicach. Zaplanowano szpital w miniaturze, który na początku mieściłby 30 chorych. Oddanie do użytku szpitala rejonowego przy ul. Narutowicza nastąpiło w dniu 22 lipca 1961 r.
Kolejne znaczące dla rozwoju powiatu poddębickiego przedsięwzięcia to:
- grudzień 1956 roku - rozpoczęcie zajęć w nowym gmachu Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Mickiewicza 13/15,
- styczeń 1958 roku - przeniesienie siedziby Sądu Rejonowego w Poddębicach z Łęczycy do parterowego budynku przy ul. Narutowicza,
- 1 lipca 1962 roku - rozpoczęcie działalności rejonowego Kierownictwa Robót Wodno -Melioracyjnych, które dnia 1.01.1965 r. przekształciło się w Rejonowe Przedsiębiorstwo Melioracyjne,
- 22 lipca 1964 roku - oddanie do użytku Stadionu im. XX-lecia PRL,
- 12 stycznia 1965 roku - oddanie do użytku zmodernizowanego kina "Przyszłość" z panoramicznym ekranem,
- 18 stycznia 1965 roku - uroczyste otwarcie zakładów Przemysłu Odzieżowego "Wólczanka" (produkcja koszul męskich). Uczestniczyli: wicepremier Stefan Ignar i minister przemysłu lekkiego Eugeniusz Stawiński,

- 21 lipca 1965 roku - oddanie do użytku Państwowego Ośrodka Maszynowego przy ul. Targowej,
- 17 sierpnia 1965 roku - pierwsze walne zgromadzenie założycieli Spółdzielni Mieszkaniowej " Warta" w Poddębicach,
- październik 1967 roku - zmiana profilu produkcji w ZPO "Wólczanka" z produkcji koszul na płaszcze. Przejęcie zakładu przez Zakłady Przemysłu Odzieżowego im. dr. A. Próchnika w Łodzi,
- kwiecień 1968 roku - oddano do zasiedlenia pierwszy blok spółdzielczy przy ul. Południowej 1,
- listopad 1970 roku - oddanie do użytku domu towarowego przy Pl. Kościuszki,
- 19 października 1973 roku - oddanie do użytku nowego gmachu Powiatowej Biblioteki Publicznej w Poddębicach,
- 20 października 1973 roku - oddanie do użytku nowego internatu LO przy ul. Polnej[1]

    W dniu 1 czerwca 1975 roku w wyniku nowego podziału administracyjnego kraju następuje likwidacja powiatów, w tym powiatu poddębickiego. Tereny powiatu weszły w skład nowopowstałego województwa sieradzkiego. W Poddębicach pozostała siedziba władz miasta i gminy.
     Należy podkreślić, że nigdy jeszcze w swoich dziejach Poddębice nie przeżywały takiego rozkwitu jak w latach 1956 – 1974. Dawniej – miasto prywatne rodziny Zakrzewskich, zamieszkałe przez drobnych rzemieślników i kupców, w latach istnienia powiatu nabierało coraz większego znaczenia. Z przytoczonych wyżej faktów wynika, że utworzenie powiatu poddębickiego było dla wchodzących w jego skład terenów i samego miasta wydarzeniem o znaczeniu historycznym. Pokonano główną przeszkodę w rozwoju miasta – brak przemysłu, stworzono miejsca pracy dla ludzi nie mających utrzymania z rolnictwa.
Skasowanie powiatów spowodowało, że kompetencje organów stopnia powiatowego przeszły bądź na organy administracji państwowej stopnia podstawowego – gminy, bądź na organy stopnia wojewódzkiego. Należy pamiętać, iż była to decyzja polityczna nie uzasadniona historycznie, organizacyjnie ani też gospodarczo. Mimo wielu lat, więzi społeczne zawiązane w ramach powiatu, przetrwały w dużej mierze do ich ponownego utworzenia.
     W roku 1989 podstawowe przemiany społeczne i zmiana ustroju państwa dały podstawę ustawie z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie terytorialnym. Zaczęła się nowa historia organizacji samorządu terytorialnego a w 1998 ustawą o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa reaktywowano powiaty.
     Po przemianach ustrojowych w 1998 roku zmienia się charakter samorządu gminnego a przygotowywane ustawy dotyczące nowego podziału administracyjnego kraju zmobilizowały działaczy samorządowych początków lat 90–tych do podjęcia działań mających na celu reaktywowanie pełnej infrastruktury administracyjnej, niezbędnej do zaistnienia powiatu. Wiodącą rolę w działalności dotyczącej uzupełnienia infrastruktury administracyjnej pełniła Gmina Poddębice. W tym celu zainicjowano modernizację i rozbudowę szpitala w Poddębicach, podjęto działania zmierzające do powstania takich jednostek, jak: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Urząd Pracy oraz przejęto realizację z Urzędu Rejonowego w Zduńskiej Woli zadań dotyczących komunikacji i obsługi mieszkańców w zakresie paszportów. Samorząd gminy Poddębice był również inicjatorem powołanego w 1993 roku Związku Gmin Regionu Poddębickiego, którego jednym z zadań stało się działanie na rzecz utworzenia powiatu poddębickiego. 
Jednak w opracowanej przez Radę Ministrów mapce powiatów z roku 1998 nie względniono Poddębic jako siedziby powiatu.
Rozpoczęły się żmudne starania o zmianę tej decyzji. Burmistrz Poddębic pan Alfred Szałyga uaktywnił mieszkańców Uniejowa, których do zaakceptowania ich miasta w strukturze powiatu poddębickiego przekonywał m.in. Stanisław Urbaniak.
Rada Podregionu NSZZ "Solidarność" w Poddębicach i RS AWS w Poddębicach reprezentowane przez panią Wiesławę Litwicką przesłały do pana Janusza Tomaszewskiego, wicepremiera Urzędu Rady Ministrów w Warszawie fax następującej treści:
"W związku z uzyskanymi informacjami dotyczącymi pominięcia Poddębic jako siedziby powiatu, Rada Podregionu NSZZ " Solidarność" i RS AWS w Poddębicach wyrażają ostry protest wobec powyższej decyzji. W przypadku nie uwzględnienia Poddębic na mapie przyszłych powiatów Rada Podregionu i RS AWS podejmie wszystkie możliwe sposoby protestu. Uważamy, że niekorzystna dla nas decyzja spowoduje stagnację, zastój ekonomiczny i pozbawi nasze miasto i region szansy na rozwój. Jednocześnie przypominamy, że w myśl założeń Rządu przyszły powiat poddębicki spełnia wszystkie stawiane kryteria.
Negatywna decyzja Rządu w bardzo niekorzystnym świetle stawia Zarząd Podregionu i RS AWS wobec lokalnej społeczności.
Zarząd Podregionu i RS AWS oczekuje od pana Premiera, podjęcia pozytywnej decyzji dotyczącej zaistnienia powiatu Poddębice. Poddębice, dnia 31 lipca 1998 roku."
     W sierpniu 1998 przedstawiciele Rady Podregionu NSZZ " Solidarność" i RS AWS wytypowani przez członków ruchu osobiście pojechali do Warszawy. W spotkaniu z wicepremierem Januszem Tomaszewskim i ministrem Kuleszą, odpowiedzialnym za struktury powiatowe, udział wzięli: Wiesława Litwicka, Andrzej Bartnik, Anna Konarska, Wiesława Kaczmarzyńska, Zbigniew Zaród, Waldemar Kosmal, Lech Witaszczyk.
    Sprzyjająca sytuacja polityczna (pan wicepremier Janusz Tomaszewski był przewodniczącym Zarządu Regionu " Ziemia Łódzka" w Łodzi a pani Wiesława Litwicka była członkiem tego Zarządu) i starania grupy mieszkańców Poddębic, którym patronował burmistrz Alfred Szałyga zakończyły się sukcesem. Powiat poddębicki od 1 stycznia 1999 roku stał się nowym podmiotem trójstopniowego podziału państwa. Otrzymał szansę odegrania roli koordynatora i reprezentanta interesów społeczności we wspólnych dążeniach do poprawy jakości życia w regionie.
    W wyborach samorządowych przeprowadzonych w dniu 11 października 1999 r. mieszkańcy wyłonili do Rady Powiatu 25 reprezentantów. Na przewodniczącego Rady Powiatu wybrano Stanisława Forysia. Zastępcami przewodniczącego Rady zostali: Wiesława LitwickaRyszard Balcerzak. Zarząd Powiatu Poddębickiego w latach 1998-2002 tworzyli: Alfred Szałyga przewodniczący oraz Józef Kaczmarek – wicestarosta, Michał Kowalski, Leon Czupryński, Danuta Pecyna, Jadwiga Dudczak.
Pozostali członkowie Rady to: Antoni Błaszczyk, Wojciech Dębski, Kazimierz Jesionowski, Józef Kaczmarek, Józef Klimaczak (przewodniczący Komisji Zdrowia i Pomocy Społecznej), Andrzej Krajewski, Arkadiusz Mizera, Stanisław Olas (przewodniczący Komisji Rozwoju Wsi, Rolnictwa i Ochrony Środowiska), Rafał Ostrowski, Włodzimierz Owczarek (przewodniczący Komisji Rewizyjnej), Stanisław Pełka, Maria Pietrucha (przewodnicząca Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów), Mirosław Pietrucha, Grzegorz Sobolak, Zdzisław Stempień (przewodniczący Komisji Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego), Paweł Szymczak, Jarosław Terlecki (przewodniczący Komisji Kultury, Oświaty i Turystyki), Andrzej Urbaniak.
Na stanowisko Sekretarza Powiatu Rada powołała Elżbietę Kaźmierczak, a na Skarbnika Powiatu Jana Skórkę.

    Powiat objął nadzór na pracą następujących jednostek: Liceum Ogólnokształcącego im. M. Konopnickiej, Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych, Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej, Szkoły Muzycznej I stopnia w Uniejowie, Domu Pomocy Społecznej w Gostkowie, Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, Powiatowego Urzędu Pracy w Poddębicach, Powiatowej Biblioteki Publicznej, Środowiskowych Domów Samopomocy w Pęczniewie i Czepowie.
    Po reformie administracyjnej w ramach powiatu funkcjonuje powołany przez Radę Powiatu Powiatowy Rzecznik Konsumentów, pan Ryszard Nowak.
    Powiat Poddębicki liczy około 43 000 mieszkańców, z czego 11 000 stanowi ludność miast Poddębic i Uniejowa. Powierzchnia 881,3 km obejmuje 6 gmin: Dalików, Pęczniew, Poddębice, Uniejów, Wartkowice, Zadzim.
    W kadencji 1998 – 2002 Powiat Poddębicki znalazł się w czołówce atrakcyjności inwestycyjnej centralnej Polski. Zdecydowały o tym walory powiatu, takie jak: przyroda, zbiornik retencyjny "Jeziorsko", drugi pod względem wielkości w Polsce, dostępność komunikacyjna. Starosta Alfred Szałyga upatrywał rozwój powiatu w powiązaniu z wykorzystaniem bogatych złóż wód geotermalnych. By stworzyć odpowiednią strukturę do realizacji ambitnych planów powstał w Poddębicach nowoczesny szpital, który był głównym punktem projektu inwestycyjnego "Powiat Poddębicki Regionalnym Centrum Turystyki, Wypoczynku i Rekreacji w oparciu o wykorzystanie naturalnych walorów środowiska – wody geotermalne i zbiornik Jeziorsko". Istota Programu zakładała uruchomienie komercyjnego kompleksu, w którym wykorzystane będą lecznicze właściwości wód geotermalnych oraz zasady naturalne środowiska.
     Program uzyskał pozytywną opinię ośrodków naukowych, m.in. Akademii Medycznej w Łodzi, Politechniki Łódzkiej, Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie i został ujęty w strategicznych obszarach działania władz samorządowych naszego województwa.
     Dzień 27 października 2002 roku stanowi datę rozpoczęcia II kadencji Rady Powiatu Poddębickiego w zmniejszonym, 17-osobowym składzie. Do Rady Wyborcy wybrali: Ryszard Balcerzak, Leonard Bednarek, Leon Czupryński, Magdalena Binder, Zdzisław Cyganiak, Jadwiga Dudczak, Małgorzata Komajda, Andrzej Krajewski, Stanisław Olas, Danuta Pecyna, Piotr Polak, Jerzy Przespolewski, Janina Pucek, Bogdan Sroczyński, Zdzisław Stempień, Jarosław Terlecki, Andrzej Urbaniak.
Do Zarządu wybrano - Ryszarda Ryttera (Przewodniczący), Teresę Świderską - Możdzan (wicestarosta), Leonard Bednarek, Danuta Pecyna, Zdzisław Stempień.
     W dniu 31 grudnia 2003 roku ze stanowiska Wicestarosty zrezygnowała pani Teresa Świderska - Możdzan. Rada nowego wicestrarostę powołała we wrzesniu 2004 r. i z dniem 1 października funkcję tę objął Zdzisław Stempień - dotychczasowy członek Zarządu. Natomiast do Zarządu powołano pana Jerzego Przespolewskiego.

     Dzień 23 listopada 2006 roku rozpoczęła się III kadencji Rady Powiatu Poddębickiego w 17-osobowym składzie. Do Rady Wyborcy wybrali: Ryszard Balcerzak, Leszek Chmielecki, Zdzisław Cyganiak, Seweryna Dudczak, Piotr Juszczak, Wojciech Kabaciński, Wieńczysław Kaźmierczak, Małgorzata Komajda, Andrzej Krajewski, Krystyna Kruszyńska, Stanisław Olas, Danuta Pecyna, Janina Pucek, Ryszard Rytter, Bogdan Sroczyński, Zdzisław Stempień, Marek Szafran.
Do Zarządu wybrano – Piotra Polaka (Przewodniczący), Danutę Pecynę(wicestarosta), Ryszarda Balcerzaka, Sewerynę Dudczak i Małgorzatę Komajdę.
     W dniu 31 października 2007 roku w związku z otrzymaniem mandatu Posła na Sejm RP Piotr Polaka zrezygnuje ze stanowiska Starosty. Rada nowy Zarząd powołała 31 października 2007 r. Starostą został Stanisław Olas, wicestarostą Danuta Pecyna, członkami Zarządu zostali: Ryszard Balcerzak, Wieńczysław KaźmierczakMałgorzata Komajda.
      Natomiast 30 czerwca 2008 r. mandat Radnego stracił Marek Szafran, jego miejsce w Radzie zajął Józef Bujała.

Janina Pucek



[1]J.Pietrzak, Poddębickie kalendarium, Poddębice 1998r.

Starostwo Powiatowe w Poddębicach
Starostwo Powiatowe w Poddębicach, Łęczycka 16, 99-200 Poddębice, pow. poddębicki, woj. łódzkie
tel.: +48 43 678 78 00, fax: 43 678 27 01, email: powiat@poddebicki.pl, http://poddebicki.pl
NIP: 828-13-56-097, Regon: 730934878
godziny pracy: poniedziałek 8:00 - 18:00; wtorek - czwartek 8.00 - 16.00; piątek 8.00 - 14.00
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x